^Na górę
  
  
  
Get Adobe Flash player

Promocja zdrowia

WODA W ORGANIZMIE CZŁOWIEKA

1

¾  ciała człowieka składa się z wody, a to najlepszy wyznacznik tego, jak woda jest ważna dla naszego organizmu.

 Dlaczego picie wody jest takie ważne?

            Woda jest substancją niezbędną do życia. Dzieci powinny pić wodę każdego dnia, ponieważ jest ona najbardziej naturalnym płynem, nie zawiera cukru, a tym samym zbędnych kalorii, nie zaburza apetytu ani upodobań smakowych. Tymczasem, jak wynika z badań  dzieci w wieku przedszkolnym piją jej za mało. Według norm opracowanych przez Instytut Żywności i Żywienia przedszkolak powinien wypijać dziennie ok. 6 szklanek płynów (czyli około 1,5 litra). Jest to szczególnie ważne zwłaszcza, kiedy dziecko jest bardzo  aktywne – chętnie się bawi, skacze, biega lub gdy jest gorąco.

Funkcje wody w organizmie człowieka:

  • jest odpowiedzialna za usuwanie nadmiaru toksyn z organizmu,
  • zwiększa tolerancję organizmu na wysiłek fizyczny,
  • bierze udział w procesie utrzymywania prawidłowej temperatury masy ciała,
  • przyczynia się do polepszenia zdolności koncentracji i pamięci,
  • wpływa na zwiększenie elastyczności skóry,
  • przeciwdziała gromadzeniu się piasku oraz powstawaniu kamieni nerkowych.

2

Czym skutkuje zbyt mała ilość wody w organizmie? 

Pojawiają się bóle głowy, zmęczenie, rozdrażnienie. U dzieci nawet niewielkie odwodnienie może być przyczyną właśnie bólów głowy lub zaburzeń z koncentracją i problemów ze skupieniem uwagi. Dlatego gdy dziecko ma rumieńce na twarzy, podwyższoną temperaturę ciała, jest zmęczone, osłabione, to koniecznie trzeba podać mu wodę  szczególnie w gorące dni, gdy takie zapotrzebowanie jest większe.

Jak zachęcić dziecko do picia wody?

            Świećmy przykładem! To najprostszy i bardzo skuteczny sposób, aby nauczyć dzieci nawyku picia wody i zasad zdrowego odżywiania. Sami sięgajmy po nią w ich obecności, zamiast rozkoszować się słodkim smakiem herbaty czy innych napojów. Pokażmy im, że owoce i warzywa powinny być stałym elementem naszych posiłków. Dzieci lubią naśladować rodziców, nauczycieli - osoby dorosłe, dlatego naturalną koleją rzeczy będą robić to co my.

            Unikajmy podawania dzieciom wody smakowej kupionej w sklepie. Możemy jednak przygotować taką wodę razem z dzieckiem dodając do wody mineralnej owoce, np. truskawki, arbuza, pomarańczę lub mięte. Woda może mieć też postać lodu, a dzieci uwielbiają eksperymentować z zamrażaniem. Wystarczy do pojemnika na kostki lodu poukładać na przykład maliny i borówki lub inne drobne owoce. Zalać wszystko wodą i wstawić do zamrażarki. Takie owocowe kostki lodowe dodane do szklanki wody z kolorową słomką skutecznie zachęcają do regularnego popijania w ciągu dnia.

3

           

JAK WZMACNIAĆ ODPORNOŚĆ DZIECKA W PRZEDSZKOLU?

65756

Dla każdego rodzica najważniejsze jest zdrowie dziecka. Problem przeziębień wśród dzieci jest szczególnie aktualny w okresie jesienno – zimowym, kiedy maluchy częściej, niż w innych porach roku narażone są na różnego rodzaju infekcje. Duże skupiska dzieci, takie jak przedszkola czy szkoły, są w tym czasie istną „wylęgarnią” wirusów i bakterii, przenoszących się z jednego malucha na drugiego.

Zdrowie naszych dzieci zależy od ich odporności. Odporność kształtuje się już w łonie matki. Wpływ na pracę układu immunologicznego ma styl życia i odżywiania matki. Odporność kształtujemy codziennie od pierwszego dnia narodzin dziecka.

 Odporność zdrowotna przedszkolaka

Układ odpornościowy dziecka w wieku przedszkolnym jest już w zasadzie dojrzały i potrafi poradzić sobie z większością infekcji zarówno bakteryjnych jak i wirusowych. Niewielka ilość antygenów chorobotwórczych, z którymi organizm dziecka dotychczas się spotkał powoduje, że musi ono odpowiedzieć poważnymi objawami na większość chorób. Nabywa w ten sposób pamięć immunologiczną pozwalającą później radzić sobie z wieloma infekcjami. Można powiedzieć, że przedszkolak przechodząc kolejne choroby sam „szczepi się” na wiele chorób, przeciwko, którym nie wyprodukowano szczepionek.

Przeciętnie dziecko w wieku przedszkolnym choruje 6-7 razy w roku na choroby przeziębieniowe. Jest to prawie nie do uniknięcia. Ważne jest zadbanie, aby nie występowały u niego w tym okresie niedobory witamin, minerałów i podstawowych składników odżywczych, bo to gwarantuje poradzenie sobie z chorobą. Dieta dziecka powinna zawierać odpowiednią ilość białka, kalorii, odpowiednich tłuszczy, w których rozpuszczają się niektóre witaminy oraz błonnika.

Posyłając dziecko do przedszkola, niezależnie od wieku, rodzice muszą liczyć się z częstszymi problemami zdrowotnymi. Nosy i gardła przedszkolaków są rezerwuarem wielu drobnoustrojów chorobotwórczych, na które my dorośli jesteśmy już z reguły uodpornieni. Nasze maluchy natomiast, szczególnie, gdy są świeżo po jakiejś chorobie, która nadwyrężyła ich odporność, łatwo zapadają na kolejne zakażenie, często poważniejsze, spowodowane np. przez pneumokoki bytujące w nosie kolegi. Nie da się, jak widać, zupełnie uniknąć infekcji u dzieci, które zaczęły się kontaktować z innymi maluchami – można jednak starać się zmniejszyć ilość tych zachorowań do niezbędnego minimum stosując:

Szczepienia ochronne

Oprócz pilnowania kalendarza szczepień warto poddać dziecko, zwłaszcza takie, które często choruje, dodatkowym szczepieniom przeciwko pneumokokom i meningokokom. Uchronimy je w ten sposób przed bakteryjnymi powikłaniami popularnych infekcji wirusowych.

Preparaty wzmacniające odporność

Przeznaczone są właśnie dla często chorujących dzieci. Są to zawiesiny z cząsteczkami bakterii, najczęściej wywołujących choroby. Układ odpornościowy może na nich „trenować” i wytworzyć pamięć immunologiczną - zdolność do obrony. Dodatkowo stymulują organizm do reakcji antyalergicznych.

Zdrowa dieta

Przewód pokarmowy to największy organ układu immunologicznego, dlatego zdrowa dieta jest tak ważna dla budowania naturalnej odporności organizmu. Posiłki dziecka powinny być różnorodne. Dietę zdrowego dziecka należy oprzeć na mleku, produktach zbożowych z pełnego przemiału, warzywach i owocach, wzbogacać o chude mięso, jaja i morskie ryby. Trzeba pamiętać również, żeby dziecko jadło regularnie.

  Hartowanie

Podstawą hartowania są codzienne spacery. Dziecko powinno spędzać na świeżym powietrzu przynajmniej dwie godziny dziennie. Przeciwwskazaniem do wyjścia z domu dla zdrowych małych dzieci jest tylko temperatura spadająca więcej niż 10 stopni poniżej zera. Malca nie można też przegrzewać, a posiłki i napoje dla niego powinny mieć temperaturę pokojową.

AKTYWNOŚĆ RUCHOWA NA ŚWIEŻYM POWIETRZU

rower

  Dzisiaj coraz mniej czasu dzieci spędzają na zabawie na świeżym powietrzu, a więcej w domu, nierzadko przed ekranem komputera, telefonu lub tabletu Dlatego warto już od najmłodszych lat zaszczepiać w dzieciach chęć zabawy na zewnątrz.

  Powietrze to jeden z naturalnych czynników, mających bardzo pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Jako rodzice i opiekunowie powinniśmy stwarzać jak najwięcej okazji do przebywania na świeżym powietrzu bez względu na porę roku. Korzystanie ze świeżego powietrza i słońca to podstawowy warunek higieny układu oddechowego i układu krążenia, które jednocześnie mają wpływ na rozwój układu nerwowego i ruchowego. Dzieci pozbawione możliwości obcowania z naturą, nie mogą się prawidłowo rozwijać. Jedynie silny deszcz, porywisty wiatr i mróz poniżej –10 st.C  mogą uniemożliwić przebywanie dzieci na powietrzu.

  Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu to źródło wielu zdrowotnych korzyści. Niestety, współcześnie coraz częściej spędzanie wolnego czasu na podwórku, placu zabaw czy na spacerze zastępowane jest graniem w gry komputerowe i oglądaniem telewizji. Tymczasem to rodzic może skutecznie zachęcić malucha do aktywnego spędzenia czasu na powietrzu.  Dzieciństwo to magiczny czas, który powinien upływać pod znakiem niekończących się, beztroskich zabaw. Harce, hulanki, swawole na świeżym powietrzu to najlepsza forma aktywności ruchowej dla dzieci.

  Zabawy ruchowe mają pozytywny wpływ na ogólny rozwój dziecka. Dotlenianie, słońce, światło i ruch polepszają ogólne funkcjonowanie dzieci. Codzienne spacery są świetną nauką radzenia sobie ze zmiennymi temperaturami, co bez wątpienia ma wpływ na wzmocnienie odporności organizmu i zapobieganie przeziębieniom. Ponadto częste przebywanie na dworze, szczególnie w słoneczne dni, pobudza wytwarzanie witaminy D w organizmie, a to z kolei ma pozytywny wpływ na kości i zęby dzieci. W obecnych czasach większość z nas cierpi na deficyt witaminy D. Przebywanie na świeżym powietrzu zaostrza również apetyt co jest  najlepszym sposobów na małego niejadka.

  Kolejnym ważnym aspektem aktywności fizycznej jest jej skuteczność w walce z otyłością, cukrzycą i wieloma innymi chorobami. Aktywne spędzanie czasu na świeżym powietrzu pozwala dotlenić i oczyścić organizm z toksyn, spalić nadmiar tkanki tłuszczowej.

  Oprócz korzyści zdrowotnych, zabawy na świeżym powietrzu oddziałują zbawiennie na rozwój psychofizyczny. Dzięki dużej liczbie bodźców i doznań nawet zwykły spacer może stać się pożyteczną atrakcją dla dziecka i okazją do poznawania świata. W efekcie dziecko zdobywa wiedzę, doświadczenia i umiejętności. U malucha, który spędza aktywnie czas na dworze, wyostrza się zmysł poznawczy, poprawia się koordynacja ruchowa i kondycja, rozwija się wyobraźnia, a podczas zabaw zespołowych, dzieci uczą się zdrowej rywalizacji. Nie można tu nie wspomnieć o istotnym wpływie aktywności ruchowej na obniżenie poziomu stresu i rozładowanie energii. Sport i każdy rodzaj ruchu sprzyja wydzielaniu endorfin, czyli hormonu szczęścia. Już 5 minut aktywności na świeżym powietrzu wystarczy, aby poprawić samopoczucie psychofizyczne zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej.

  O tym, że zdrowa rodzina to szczęśliwa rodzina, z pewnością nie trzeba nikogo przekonywać. O tym, że ruch to zdrowie, a szczególnie ruch na świeżym powietrzu również. Często jednak bywa tak, że inicjatywa spędzenia czasu na świeżym powietrzu musi wyjść od dorosłych.

  Dzisiaj, żeby odciągnąć dziecko od komputera musimy mieć mocne argumenty Na szczęście posiadamy w zanadrzu gry i zabawy z naszego dzieciństwa, które mimo upływu czasu, dziś są tak samo interesujące, jak przed laty. Zabawy te,  to gwarancja nie tylko na świetną zabawę, ale też na zacieśnienie więzów z dzieckiem. Oto kilka propozycji:

  • zabawa w chowanego,
  • berek
  • raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy
  • ciuciubabka
  • tor przeszkód, np. na placu zabaw
  • zabawa w ciepło – zimno
  • zabawy z piłką, kręglami, szarfami
  • skakanki i gumy do skakania
  • gra w klasy
  • zabawy w piaskownicy
  • jazda na rowerze
  • rysowanie kredą
  • gra w badmintona
  • jazda na jeździkach, hulajnogach, rolkach itp.

To tylko te najbardziej popularne a istnieje wiele, wiele innych.

  Bardzo ważną kwestią jest stworzenie możliwości, by dziecko miało szansę spróbować, jak największej ilości różnorodnych zabaw, sportów czy gier ruchowych Chcąc, jak najlepiej kierować rozwojem swojej pociechy pozwólmy jej próbować i dokonywać wyborów na podstawie własnych

     Aktywny rodzic – aktywne dziecko

  Nie ma nic przyjemniejszego niż bycie wzorem dla własnego dziecka. Dzieci uczą się głównie przez modelowanie, czyli przez obserwowanie otaczającego je świata. Zatem najlepszym sposobem na zakrzewienie w dziecku upodobania do aktywnego spędzania czasu jest wspólny, rodzinny udział w proponowanych przez rodzica zabawach. Zachowanie rodziców jest dla dzieci inspiracją do podejmowania własnych działań. Jak wiadomo, aktywni rodzice wychowują aktywne dzieci. Wyniki badań wskazują, że zainteresowanie aktywnością dziecka, wspieranie jego naturalnej potrzeby ruchu i zabawy, wiara w jego umiejętności sprawiają, że dziecko odczuwa większą przyjemność ze swojej aktywności, ma poczucie sprawstwa i siły. Dzieci z rodzin aktywnych fizycznie mają 10-krotnie mniejsze ryzyko, aby zachorować na cukrzycę, choroby układu krwionośnego, nowotwory czy inne choroby cywilizacyjne. Dzieci, które aktywnie spędzają czas wolny, mają większą szansę na osiąganie lepszych wyników w nauce, a co za tym idzie – łatwiej im będzie w przyszłości znaleźć satysfakcjonującą pracę.

  Bezsprzecznym atutem aktywności na świeżym powietrzu jest pogłębianie relacji rodzic-dziecko, wzmacnianie więzi rodzinnych. Spędzając razem czas, a nie „obok siebie”, bez zbędnej technologii, mamy wreszcie czas na rozmowy i słuchanie siebie nawzajem. Niepokojącymi są wyniki badań mówiące o tym, że jeżeli dziecko ma od 3 do 16 lat, to z 76% prawdopodobieństwem można przyjąć, że właśnie siedzi przed ekranem telewizora lub komputera. Wspólne spędzanie czasu wolnego, aktywnie i na świeżym powietrzu, buduje relacje rodzinne, sprawia, że wzrasta w nas poczucie bezpieczeństwa i przynależności do rodziny oraz identyfikacji z nią. Może być także świetnym sposobem na oswajanie różnych, nowych emocji, budowanie pewności siebie. Spędzając czas razem, dzielimy się doświadczeniami i kolekcjonujemy wspólne przeżycia.

Na podstawie artykułu: Aktywne dziecko. Korzyści i przykłady zabaw na świeżym powietrzu -  autorstwa Karoliny Tuchalskiej-Siermińskiej -  portal internetowy „Odnova’

Zajęcia muzyczno – ruchowe w Naszym Przedszkolu

            Muzyka odgrywa ważną rolę we wszechstronnym rozwoju dziecka, a wiek przedszkolny to najlepszy czas na rozpoczęcie edukacji muzycznej. Zaleca się głównie: ruch przy muzyce, śpiew, grę na instrumentach, słuchanie oraz tworzenie muzyki. Dzieci reagują na muzykę zachwytem i radością. Intuicyjnie klaszczą, tupią, pobudzają się lub uspokajają, poważnieją i mówią o niej. Pod wpływem edukacji muzycznej te nieuświadomione reakcje mogą przekształcić się w świadome przeżywanie muzyki – np. w tańcu.Edukacja muzyczna rozwija nie tylko wrażliwość estetyczną i poczucie rytmu, lecz także wpływa na rozwój klatki piersiowej oraz wzmocnienie więzadeł głosowych. Zajęcia przy muzyce i śpiewie kształcą ogólną koordynację ruchową dziecka oraz korzystnie oddziałują na pracę narządów wewnętrznych (płuc, serca) i układu nerwowego. Rozwijają również wyobraźnię dziecka, wzbogacają jego słownictwo i poprawiają wymowę. Treść piosenek poszerza jego wiedzę o świecie. Nauka tekstu to także ćwiczenie pamięci oraz praca nad utrzymywaniem koncentracji i uwagi.Prowadzone przez instruktora rytmiki zajęcia odbywają się raz w tygodniu. A korzystają z nich dzieci z dwóch grup wiekowych (4 -5 -latki). Dzięki zajęciom dzieci potrafią reagować ruchem na zamianę dynamiki i tempa muzyki, odtwarzać zadany rytm, interpretować ruchem treść muzyki, wygrywać rytm na instrumentach perkusyjnych, improwizować instrumentalnie i werbalnie. Rozróżniają także barwę dźwięków, rozwijają poczucie rytmu, wyobraźnię muzyczną i inwencję twórczą.

ZABAWY, KTÓRE POMOGĄ ZADBAĆ O PRAWIDŁOWĄ POSTAWĘ DZIECKA

Prawidłowa postawa ciała pozwala nam na sprawne i swobodne poruszanie się oraz wykonywanie ruchów, każde odstępstwo od postawy prawidłowej nazywane jest wadą postawy. U zdrowego dziecka zaburzenia postawy ciała mogą rozwinąć się między innymi w wyniku nieprawidłowych nawyków, prowadzenia siedzącego trybu życia, ograniczonej aktywności fizycznej oraz niewłaściwego sposobu odżywiania.

Prawidłową pozycję siedzącą podczas odrabiania lekcji lub pracy przy komputerze zapewni odpowiednie krzesło i biurko. Ponieważ dziecko rośnie, krzesło powinno mieć regulowaną wysokość i nachylenie siedziska (wysokość krzesła powinna odpowiadać długości podudzi) – regulowane oparcie, które wyraźnie podpiera odcinek piersiowo – lędźwiowy kręgosłupa - oparcie dla przedramion, z możliwością podnoszenia dla odpoczynku i opuszczania podczas pracy.

Pamiętaj!

-  długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej powinno być przeplatane aktywnością ruchową (co 30 do 60 minut) należy zmienić pozycję ciała, wstać lub przejść parę kroków),

-  dziecko nie powinno siedzieć na krześle ze stopą pod pośladkami, z nieprawidłowo ustawioną miednicą, z głową wysuniętą w przód,

- konsekwentnie należy upominać dziecko, aby się nie garbiło i nie przybierało przekrzywionych pozycji,

-    podczas zabaw na podłodze najkorzystniejsze jest siedzenie w siadzie skrzyżnym lub nogami prostymi w rozkroku. Niedopuszczalny jest siad między nogami z rozwartymi na zewnątrz podudziami i stopami – siad "W",

-   do siedzenia dobrze jest zastosować ergonomiczne krzesło, fotel lub piłkę, która zmusza mięśnie posturalne do ciągłej pracy w celu utrzymania równowagi.

1

2

 

KUKUŁKA

       Siadamy razem z dzieckiem w siadzie skrzyżnym („po turecku”), z rękami ułożonymi  w „skrzydełka,” czyli dłońmi uniesionymi na wysokość barków, zgiętymi łokciami i ściągniętymi łopatkami. Pod pupę podkładamy poduszkę lub złożony koc tak, żeby pośladki były na wysokości kolan. Pilnujemy, by plecy były cały czas proste. Na umówiony sygnał, zaczynamy udawać kukułki wychodzące z zegara. Mówiąc „kuku”, wysuwamy głowę do przodu, a następnie maksymalnie ją cofamy. Ruch wykonujemy samą głową, tułów powinien zostać nieruchomy. Należy zwrócić uwagę, aby głowa pozostawała dłużej w pozycji cofniętej oraz by przez całe ćwiczenie była ustawiona prosto.

       W tym ćwiczeniu wyrabiamy nawyk prawidłowego ustawienia głowy, dbamy o fizjologiczne wygięcie kręgosłupa szyjnego oraz wzmacniamy mięśnie ściągające łopatki.

SKRADAJĄCY SIĘ KOTEK

       Ustawiamy się w pozycji klęku podpartego, ze zgiętymi łokciami. Palce rąk skierowane są do wewnątrz, klatka piersiowa oraz głowa trzymane są nisko nad podłogą. Na umówiony sygnał zaczynamy skradać się jak kotek: najpierw przenosimy ręce, a następnie przyciągamy jedną nogę do przodu a drugą – wyprostowaną zostawiamy z tyłu.

       W tym ćwiczeniu głównie odciążamy kręgosłup od osiowego obciążenia, rozciągamy mięśnie biodrowo-lędźwiowe oraz wzmacniamy mięśnie ściągające łopatki.

RAKI

       Przyjmujemy pozycję „raka” – ustawiamy się w podporze tyłem, z palcami dłoni skierowanymi w stronę stóp, z ugiętymi nogami oraz z wysoko uniesionymi biodrami (najlepiej na wysokości kolan). W ten sposób poruszamy się zarówno w przód, jak i w tył. Możemy modyfikować tą zabawę organizując wyścig raków lub grając w „rakową piłkę nożną”. Należy zwrócić uwagę, by podczas zabawy biodra dziecka uniesione były na wysokość kolan a barki nie wysuwały się do przodu.

       W tym ćwiczeniu odciążamy kręgosłup od osiowego obciążenia, rozciągamy mięśnie piersiowe oraz wzmacniamy mięśnie pośladkowe, mięśnie ściągające łopatki i mięśnie prostownika grzbietu w odcinku piersiowym.

Pewną pomocą w zakresie rozpoznania i profilaktyki wad postawy może być dla Państwa prezentacja dr Kariny Słonki – absolwentki Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu na Wydziale Rehabilitacji Ruchowej,  instruktora gimnastyki korekcyjno- kompensacyjnej, fizjoterapeuty:

https://www.slideshare.net/Medi-Kor/diagnostyka-i-profilaktyka-wad-postawy

oraz film edukacyjny pt. „Prawidłowa postawa w trakcie pracy lub nauki”:

https://www.youtube.com/watch?v=zyGzI-KdP8E

3